TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a0105361dd8dd970b01053626b535970c

Listed below are links to weblogs that reference Katilim Cagrisi:

Comments

Feed You can follow this conversation by subscribing to the comment feed for this post.

escort bayan ankara

I arrived in Istanbul the same day that this happened.
The next morning I went to Karakoy to get on the boat and the dock was
gone.

I thought that it was removed because of the construction route for the
tube under the sea. When I got to Nomino and Duran Eniste home, they told me the dock flip over early that morning.

Here are some photos. (see attached above).

Peter from Izmir. er we r rr wr wt

selma kovan

Zsr zor biraraya getirdigimiz parayla vapura binip karsıya gecmek sankı bambaska bir dünyaya gıtmek gıbı bırseydı. Haftasonlrarında arkadaslarla vapurda üşüye üşüye içtigimiz cayın tadı hala damagımda ıcımı donduran bogaz ruzgarı ıcıme işliyor

Tayfun Cizmeci

Izmir'liyim... Cocuklugumun yaz tatilinin mekani hep ozlemle dusledigim Istanbuldu...
Istanbul'un dortbir yanina dagilmis
Balkan gocmeni genis akraba aginin ziyaretleri sirasinda Rumeli yakasini Anadolu yakasina baglayan
ayagiydi, Karakoy Iskelesi...
Genclik yillarimda ise Ankara'dan mavi trenle baslayan yolculuklarda sevgilinin yasadigi yakadaki ilk nokta.

Tayfun Cizmeci

Izmir'liyim... Cocuklugumun yaz tatilinin mekani hep ozlemle dusledigim Istanbuldu...
Istanbul'un dortbir yanina dagilmis
Balkan gocmeni genis akraba aginin ziyaretleri sirasinda Rumeli yakasini Anadolu yakasina baglayan
ayagiydi, Karakoy Iskelesi...
Genclik yillarimda ise Ankara'dan mavi trenle baslayan yolculuklarda sevgilinin yasadigi yakadaki ilk nokta.

Hadi Cansu

Yeni yil kutlamalari gibi bir etkinlik sirasinda olsaydi cok kotu olurdu.

Zuhal SARI

Merhaba herkese,

benim de Karaköy İskelesi anım çoktur. Sevgili eşimle tanışmamızın bana katmış olduğu en güzel hatıraların geçtiği yoldu Karaköy İskelesi.. Ben eşimin yanına (tabii o zaman sevgiliyiz) Kadıköy-Karaköy vapuru ile giderdim. Ya da o benim yanıma geldiğinde bu hattı kullanırdı. Hatta bir gün birlikte Karaköy'den Kadıköy'e geçerken adamın biri bana laf atmış. Ben duymamıştım. O adamı az daha denize atıyordu o zamanki sevgilim şimdiki eşim.. Hala o günü anar dururuz. Bir bayan olarak hafif tereddüt yaşadığım ama aynı zamanda sahip çıkılma duygusunun yaşattığı hazzı Karaköy İskelesinin tam önünde yaşadım ben :)) Umuyoruz ki yeni hatıralar yaşatacak başka bir iskele acil bir şekilde yerini alacaktır. İstanbul'un bazı değerleri şekil değiştirse de asla yer değiştirmez..

Üniversite zamanları

Gül Teyze;

Beyazıt'ta okuyan birisi olarak Karaköy İskelesi ile ilgili anılarım çok. İkinci öğretim nedeni ile eminönünden son vapur olan 20:35'e genellikle yetişemez ve köprünün üstünden tıngır mıngır yürür karaköy iskelesine giderdik. O zamanlar iskele çok harap bir haldeydi ama gençliğin verdiği cesaretle tabi ki hiçkimse çekindiğini telaffuz etmiyordu :) Koşa koşa kapıların kapanmasına ramak kala yetiştiğimiz günleri hatırladım televizyondaki görüntüleri gördüğümde ... Çok yazık oldu caanım iskeleye, tüm insanları sefil etmelerine değdi mi merak ediyorum. Şimdi daha fazla para kaybetmediler mi? Bir de iskelenin çevresindeki esnafa da yazık olmadı mı? O insancıklar ne yapacaklar iskele açılana kadar? Ya öğrenciler? Onların en çok kullandığı iskelelerden biriydi birçok okula yakınlığı nedeni ile. Şimdi hepsi perişan halde ...

Güzel anılar film şeridi gibi geçiyor gözümün önünde, keşke filmin sonu böyle olmasaydı ...

Sevgiler,
Özlem Hüsem Yavuzer

Eda MENGI

Merhaba

Benim Karakoy iskelesi ile ilgili pek bir anim yok fakat batmasi ile ilgili tepkim cok buyuk.

Dusunsenize yillardir oldukca yogun birsekilde kullanilan bir iskele bir firtinada yok oldu.
Sizce de biraz garip degilmi.
Cunku bu kadar yogun kullanilan bir bolgenin bakimininda yapilmasi gerekir diye dusunuyorum.
Ama IDO A.S. saniyorum bakim yaptirmak yerine birilerinin ceplerini doldurmus.
Cunku oldukca fazla kazanan bir sirket.
Bu iskele duzenli olarak takip edilseydi.tum bakimlari yapilsaydi bu kadar cabuk batabilirmiydi??? Tabii hayir.
Yani kabahati ruzgarda aramamak lazim..
Ustelik butun gazeteler su sekilde haber yapti "Firtina iskele batirdi"
"Karakoy iskelesi lodos sebebiyle batti"

Hayiiirrr.Bu haberin asil manseti su olmalidir.
"HERGUN BINLERCE KISININ KULLANDIGI KARAKOY ISKELESI GEREKLI BAKIMLARI YAPILMADIGINDAN BATTII"
Aslinda hissettigim yazdiklarimdan coook daha buyuk ama bu kadari yeterli diye dusunuyorum

Tesekkurler
Eda MENGI

Fuat

Selam Arzucum
Istanbulda oturup ıskele ıle ılgılı anısı olmayan tabıkı yoktur. Batmadan yaklasık 5 saat once son defa ıskeleyı kullanmıs bır kısı olarak son anım ne bılıyormusun. Yapanlara ettıgım küfürler...malum o gün çok fazla lodos vardı vapur çok zor yanaştı ve elımdede ıcınde kırılacak öteberi olan paketlerle o kalabalıkta bınmekte cok zorlandım. çünkü yine tek bır kapı açmışlardı ve okapıda zor acıldıgı ıcın nekadar zorluk cektım ve bunu bu sekılde yapanlara dıye sıraladım.....ve 5 saat sonra kanal türkte tesadüfen batısını naklen seyretım gözlerımıze ınanamadık....ıcımden amma beddua etmısmım ama koca ıskeleyı batırdım dıye geçtı. nasıl ama demekkı benı kımse kızdırmasın.
sevgiler

İstanbul Hatıraları

Yıllarca güzergah olarak kullandığım bir mekanın yok olmasına inanmak istemedim. 1966-1992 yılları arasında insanın hergün gazetesini bile aynı yerden aldığı ve birbirlerine aşina yüzlerin artık aynı mekanda olamaması gerçekten üzücü.

Arzu & Gul

http://www.youtube.com/watch?v=YdD14W1eoXs

Kadikoy iskelesinde halay cekenler!!!...

Hayatimdaki en mutlu anilarindan biri bir yaz aksami Karakoy iskelesinin hemen yanindaki bir bankta sevgilimle oturup sehrin isiklarini, seslerini, yanasip kalkan vapurlari seyrettigimiz, kendi aramizda gelene gecene birer hikaye uydurup sakalastigimiz gece olsa gerek...

O gece herhangi bir eglence yerinde olmaktansa sevdigim birine yaslanip, kuru bir bank ustunde Karakoy limanindan sehrin akisini seyretmek cok tatliydi.

Karakoy limani 2007 yilbasi partisi
Karakoy limani 2007 yilbasi partisi

gecen sene bu siralar Karakoy'de yilbasi kutlaniyormus

Zeynep

Gectigimiz yaz uzun sure sonra Istanbul'u ziyarete geldigimde eski bir okul arkadasimla bulusup vapurla Kadikoy'den Katakoy'e gectik. Karakoy'de tam vapurdan indik... bir an birinin bize baktigini hissettik.

Kalabaligin icinden orta boylu, esmer, uzun kivircik sacli, biraz entel dantel tipli bir adam gozunu dikmis bize bakiyor. Ama yuzunde hafif bir gulumseme, sanki bizi gordugune sasirmis, "inanmiyoruuuuuum"vari bir ifade. Oooyle baka baka kalabaligin arasina karisip kaybolup gitti.

Arkasindan epey kafa patlatmistik Allah Allah bu adam bizim sinif arkadasimiz filan miydi? yoksa genel sapik mi? Kiiiimbilir.....

Halit

1950'lerde ilk Amerika'ya geldigimizde bir baska Turk aileyle tanistik. Klasik diaspora sohbetine basladik: ne kadar zamandir burdasiniz, nerdensiniz, ne is yapiyorsunuz, hangi okuldansiniz vb.

Derken birden bizim yeni arkadas heyecanla "ben sizi cikarttim!" dedi. Ama ben onu cikartamadim. Meger Istanbul'da ogrencilik yillarimizda hergun ayni vapurla gelir gidermisiz. Ben o zaman genc, cevik, biraz da sabirsizim. Daha halatlar baglanmadan, iskeleler inmeden, vapur iskeleye 3-4 karis yaklasti mi ben ziplar, kendimi oteki tarafa atardim.

Meger bizim ahbap ve arkadaslari da her gun beni gorur, su cocuk bir gun dusse de gulsek diye benim suya dusecegim gunu beklerlermis!...

Halit

It was the mid 1980's, me and my husband were Fulbright scholars in Istanbul. One stormy day I made the mistake of taking the ferry to cross to the other side. I think there was an extreme case of lodos winds, presumably similar to the one that sunk the Karakoy port.

Back in the day, we had walkmans instead of iphones. As we were trying to cross from Kadikoy to Karakoy Elvis Presley's "it's Now or Never" came on my walkman. Already the nerved from the storm, the song did nothing to soothe my panic. If we had cell phones, I'd have been making my last phone calls to loved ones. After all, it was now or never, our ferry seemed doomed!... I was eyeing the life vests, the life rafts, ready to take off my shoes and swim for my life. The 30 minutes or so it often takes to get to the other side seemed to last forever. I think I was ready to kiss the ground when we finally arrived at the port...

Finally reaching the Karakoy port signified safety for me that day, too bad it too sank eventually, at a storm similar to the one that irked me so much. Glad to hear nobody was hurt...

Semra K

Sene 1947-48 olsa gerek. Ben Erenkoy'de oturup Istanbul Universitesi Edebiyat fakultesinde okurken hergun okula Kadikoy-Karakoy hatti uzerinden vapurla gider gelirdim.

Her sabah 7:30 vapuruyla karsiya gecen grup hemen hemen hic sasmaz bir sekilde ayni kisilerden olusurdu. Ismen birbirimizi tanimasak veya selamlasmasak bile herkesin iskeleye geldigi saat, iskelede bekledigi nokta, aliskanliklari (kimi hergun gec kalir alelacele son anda yetisir, kimi vapur beklerken ayakta uyuklar vb), vapura binince oturdugu yer, yolculuk boyunca yaptiklari hep ayniydi. Oyle ki herkesin bir yeri belli, kimse basjasinin yerine oturmaz, o kisinin sabah yolcugulugu sirasindaki adet, aliskanliklarini nerdeyse cayini kac sekerli ictigine kadar ezbere bilirdi...

Bazen bu ismen tanimadiginiz ama gunluk hayatinizin icine islemis olan yol arkadaslariyla tesadufen, out of context, baska alakasiz bir yerde karsilasinca ister istemez refleks olarak gulumser, sonra da gunun geri kalaninda o sahsi nerden tanidiginizi cikartmaya calisirdiniz.

Nedense Karakoy iskelesi benim birkere kabus olarak ruyama girmisti.....O zaman oglum 1,5-2 yaslsrindaydi. Ruyamda ben, oglum ve yakin bir arkadasimin kucuk oglu vapurla karsiya geciyormusuz. Tam vapur Karakoy'de iskeleye yanasiyor, halatlari atma asamasinda kasla goz arasinda Devon, arkadasin emanet oglu suya dusuyor!.. Ben panik halinde donakaliyorum... Minnacik cocuk yuzemez, vapur iskeleye yaklastikca arada sikisip ezilecek, pesinden atlasam beraber ezilicez, hem ben Devon'u kurtarmaya suya atlasam kendi oglum ne olacak, ya o da pesimizden duserse!... Iskeleye yanasmayin, vapuru durdurun, cocuk dustu diye ciglik atmak istiyorum ama sesim cikmiyor. Etrafimda kimse durumun farkinda degil, herkes kendi telasinda... Cocuk bogulacak, kendi oglum bana yapismis,,,O caresizlikle kivranirken uyandim neyse ki. Aman neyse ruyaymis diye epey bir rahatlamis ama beri yandan da bir sure bu ruyanin etkisinde kalmistim,,,

recep batuk

karaköy iskelesi ile ilgili aslında bir çok anım var sevgili arzu,,ama benim için en onemli ve komik olan iki anektodu nakledeyim,,,,,birincisi akademide genç bir ögrenci iken, bir arkadasımla okul cıkısı kadıkoye gitmek için hep karakoy iskelesinden vapura biner ve vapura adım atar atmaz sahlep içerdik,,o anın mutlulugunu ve naifliğini halaaa hatırlar ve buyuk keyif alırım, bu güzelliği bize karaköy iskelesi yasatmısti,,,,komik olan ise bir sabah kadıkoyden okula gitmek için karakoy vapuruna binmiştim,,kaptan karaköy iskelesine geldi ve yaklasık 15 dakika vapuru iskeleye yanastiramadı,,,,yolcular en sonun da söylenmeye basladılar ve akabinde kaptanın sabahın o saatinde sarhoşşş oldugu haberi yayılmaya basladı,,,,bir kaç kişinin yukarı kaptan köşkune dogruuu ttüüüü,yazıklar olsun sabah sabah diye tükürük ekzersizleri yaptıgini görüştüm :-))

Arzu & Gul

:-) Metin dayim iyi ki kendisini denize dusurmemis... Zaten isin icine Metinikonun girdigi bir hikayeyi duz bir suratla dinlemek mumkun degil. Paylasimlarin icin cok tesekkur ederim.
Hepinize sevgiler,
Arzu

Arzu & Gul

Arzu esas Metin dayı'nın daha komik bir anısı var.

Oda söyle; Büyük Dayın o zaman Amasra da Turnedeydi. Bizden, giderken ayakkabısını unutmuş göndermemizi istemişti. Metin dayın da Karaköy iskelesinde büyük dayına ayakkabıları nasıl göndereyim diye telefon edecekmiş, elinde büyük dayına göndereceği ayakkabılarda var. Telefon ederken ayakkabıları telefon kabininin üstünde bir boşluk varmış, oraya koymak istemiş. Bir bakmış ayakkabı yok. Meğerse oradan ayakkabı denize düşmüş, oda arkasından baka kalmış. Büyük dayında ne oldu bir şey mi oldu demiş. Metin dayında,hacet kalmadı, ayakkabılar deniz yoluyla geliyor demiş. Tabiî ki fırçayı'da yemiş.

Selam ve sevgiler.

Emin Sezgin, Bursa

The comments to this entry are closed.

My Photo
Blog powered by TypePad